Wraz z początkiem lektury przyszła wielka fala wzruszenia. Skawiński nie odczuwał bólu, ale ogromną miłość. Jego łzy były przeproszeniem ukochanej ojczyzny za to, że tak się zżył ze swoją samotnością, że zaczęła znikać w nim nawet tęsknota za ojczyzną. Czuł, że jest to jego moment powrotu do opuszczonej ojczyzny. W marzeniu sennym, które do niego przyszło wywołane przez lekturę Pana Tadeusza, udało mu się powrócić do czasów młodości spędzonych w ojczyźnie. Niestety przez to, że zasnął, nie włączył lampy, co doprowadziło do rozbicia się łodzi. Skawiński został wyrzucony ze służby. Musiał udać się w dalszą drogę, poszukując swojego miejsca na świecie. Nie wiemy, jakie uczucia towarzyszyły mu w tej podróży. Wiemy tylko, że ze zmartwień postarzał się w ciągu kilku dni. Wiemy też, że miał błyszczące oczy i zabrał ze sobą w podróż książkę, która stała się dla niego największym skarbem.

strona:   - 1 -  - 2 - 

  Dowiedz się więcej
1  Dzieje i charakterystyka Skawińskiego
2  Kompozycja i artyzm utworu
3  Motyw podróży-tułaczki w „Latarniku”



Komentarze
artykuł / utwór: Opis przeżyć wewnętrznych Skawińskiego


  • Dziękuję bardzo tak znakomitą pracę. Bardzo mi ona pomogła. Mam nadzieję, iż dostane za pracę domową wysoką ocenę. Oby więcej było takich serwisów jak ten i więcej takich autorów.
    konrad (konrad1290 {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: